Hennie de Wit

Door Carla le Poole

Toen Hennie (1945) met pensioen ging, dacht ze: “Wat zal ik eens gaan doen?” Op de vacaturebank vond ze een oproep voor het Archief en zo kwam ze terecht bij het RAR. Ze werd hartelijk ontvangen en had een goed gesprek met medewerker Henk Huitsing, toen nog in het pand aan de Agnietenstraat.  In 2012 startte ze op de nieuwe locatie aan het J.S. de Jongplein met het beschrijven van 12.000 foto’s uit de fotocollectie Tiel 0670. Haar enorme kennis van Tiel en zijn bewoners is zeer waardevol en ze heeft veel aan de beschrijvingen van de foto’s kunnen toevoegen.

Hennie is een geboren en getogen Tielse. Na de lagere school heeft ze de huishoudschool gedaan en later heeft ze ook nog haar middenstandsdiploma en horecadiploma gehaald.
Tijdens haar huwelijk kreeg ze drie kinderen. Toen de jongste 7 was, is ze weer begonnen met buitenshuis werken. Via het uitzendbureau ging ze werken in de catering tijdens schooltijden, voor 5 dagen per week. Ze heeft bij diverse bedrijven in Tiel het personeel verwend met koffie en lunches. Daarnaast beheerde ze enkele voetbalkantines en is ze zelfs een tijdje uitbaatster geweest van een cafeetje. 
 
Er is veel veranderd, sinds ze van school af is, vertelt Hennie: “Ik wist meer af van soep, dan van taal!. Ook had ik nog niet veel kaas gegeten van de computer. Gelukkig is het makkelijk werken in MAIS-web. En ach, soms maak ik nog wel eens een taalfoutje." Ga er maar eens aan staan: 12.000 foto's beschrijven op de computer. Daarna heeft ze de briefhoofden (van bedrijven) op alfabetische volgorde gelegd en de artikelen die betrekking hebben op het werkgebied van het RAR uit de Katholieke Illustrator gehaald. Inmiddels heeft ze ontzettend veel geleerd (en wij ook) en nu gaat ze nog een keer door de beschrijvingen van de 12.000 Tielse foto’s om de laatst puntjes op de i te zetten.

Naast alle leuke herinneringen kwamen er soms ook emotionele herinneringen naar boven bij haar werk voor het RAR. Hennie is 72 jaar en op die leeftijd zijn er al veel mensen om je heen overleden, waaronder haar man Ries die bij het Tielse bedrijf Verdugt werkte. Hennie vertelt: "Er is in het archief een foto waarop hij te zien is terwijl hij meedoet aan een protest. Toch wel bijzonder dat ik hem zo terugzie." Dan is er voor Hennie nog een bijzondere foto: die van de ontploffing bij slagerij Manassen in de Kerkstraat. Zij werkte daar als 15-jarig meisje en herinnert zich de ontploffing nog heel goed: “Wij dachten dat de oorlog was uitgebroken en na de ontploffing stond er een vrachtauto vol soldaten om te helpen."

Naast al het werken vindt Hennie het gezellig om met de andere vrijwilligers koffie te drinken en om mee te gaan met het jaarlijkse vrijwilligersuitje. De gezamenlijke kerstviering met al het personeel, met voor iedereen een presentje vindt ze echt verwennerij. Hennie is voor het archief ook een ambassadeur; ze heeft al diverse mensen enthousiast gemaakt voor het vrijwilligerswerk bij het archief. Hennie, we hopen nog lang te mogen genieten van jouw aanwezigheid. Dankjewel.

12 september 2017